Domowa zagroda : rysy dziejów polskich w opowiadaniu powieściowém dla młodzieży. cz. 2 (Miniszewski Józef Aleksander)
Strona 14
Mając bezpieczeństwo od Północy, Kazimierz zajął się przywróceniem porządku i sprawiedliwości wewnątrz ziem swoich.
Książęta znowu szląscy, Bolesław Wysoki i Mieczysław byli w nieporozumieniu i blizcy wojny z powodu nierówności działów. Mieczysław pokrzywdzonym się widział. Wszedłszy zatem z Bolesławowym synem Jarosławem w zmowę, wypędził Bolesława z Wrocławia i do opuszczenia kraju nawet przymusił. Wdał się Kazimierz w tę sprawę, a iżby spokojność przywrócić, dodał własne ziemie Bitomską i Oświęcimską Mieczysławowi L Kłócili się znowu synowie Bolesławowi o podział ziemie ojcowskich, lecz i tych Kazimierz sprawiedliwym ułagodził podziałem.
A tak ubezpieczywszy zewnątrz pokój od sąsiadów, zabrał się do urządzenia wewnętrznego swego kraju. Miała już naówczas szlachta wiele przywilejów i brała udział w rządzie. Nie gwałcąc tedy owego nabytku sformowanej już kasty, a chcąc go na rzeczywisty obrócić pożytek dla kraju, zwołał pierwszy zjazd do Łęczycy, dając początek sejmom prawodawczym. Naówczas duchowieństwo jedynie posiadało nauki i było piśmiennem, ono też przodkowało w radzie królewskiej, która później zamieniła się w senat. Zawezwał Kazimierz książąt szląskich i mazowieckiego Leszka (syna Bolesława IV, którego był opiekunem w małoletności), a przybył i Otton książę poznański. Biskupi chcąc nadać większą powagę zjazdowi temu, w pontyflkalnych wystąpili szatach, a na nieposłusznych wyznaczyli klątwy. Ogłoszone kilka pierwszych wyroków i uchwał, znalazło u narodu pochwały i przyjęcie, wszystek lud radował się nowemu porządkowi rzeczy. Wyprawił zaraz po tym zjeździe Kazimierz poselstwo do Rzymu, do papieża Aleksandra III. Posłowie znaleźli go w Tuskulum. Natenczas skutkiem nie-