Mieczysław za życia Leszkowego panowanie do tych ziem rozciągał, poznawszy Leszek zdradny podstęp, testament uczyniony zniszczył, Mieczysława i następców jego od dziedzictwa po sobie odsunął, a ojcowski testament potwierdził. Jakoż niezadługo zmarł Leszek chorowity, a Mazowsze odziedziczył po nim Kazimierz. Natenczas w Rusi były zaburzenia, do których Węgrowie mieszać się poczęli: było to w r. 1191. Gdy Kazimierz zajmuje się rozsądzeniem powaśnionych książąt, Mieczysław z synem Ottonem wchodzi do Krakowa, a udając przed lodem jakoby Kazimierz zdradnie na Rusi został zabity, na tron krakowski wstępuje. Ale Pełka biskup i Mikołaj wojewoda, krakowscy, znając umysł chytry Mieczysława, zawarli przed nim zamek, broniąc go usilnie dopókiby pewność Kazimierzowej śmierci nie mieli. Wystawił naprędce Mieczysław zamek drewniany naprzeciw starego i ludem go zbrojnym osadził. Kazimierz tymczasem, dowiedziawszy się na Rusi o zdradzie Mieczysławowej, zebrał wojsko jakie mógł w tak nagłej okoliczności, a wzmocniony posiłkami niektórych książąt ruskich, hołdowników swoich, zbliżył się do Krakowa. Zaledwie przyszła wieść o zbliżaniu się Kazimierzowem do miasta, wnet wojsko wszystko opuszczając Mieczysława, biegło witać dawnego pana, skarżąc się na podstęp Mieczysławów. Nie widział środków utrzymania się Mieczysław, pierzchnął więc z miasta spiesznie do swojej Wielkopolski wracając, a syn jego Bolesław poddał zamczysko owo drewniane, naprędce wybudowane przez Mieczysława. Stanęła niedługo pomiędzy, książętami zgoda. Kazimierz w niepamięć puścił zdradę Mieczysławową, a wyprawę uczynił na Prusaków i Jadźwingów napadających Polskę od niejakiego czasu, spustoszeniem napełniając. Odniosłszy nad pogaństwem zwycięztwa, zawarł z Węgrami ugodę po wyjściu trzechletniego przy-