1264, a zniósłszy lud zbrojny, okropne rozpostarł w ich kraju zniszczenie. W dwa lata później, Ruś wdzierającą się w Małopolskie ziemie pobito, jednakże Lublin jeszcze został się w jej rękach. Około roku 1270, Krzyżacy tak już podnieśli się w dumę, że dotąd zażywany oręż przeciwko poganom, na książąt mazowieckich i wielkopolskich poczęli obracać. A Wielkopolanie toczyli wojnę, z Brandeburczykiem, zatrzymując go na drodze zaborów.
Roku 1273 wezwano na tron Władysława I księcia opolskiego. Już liczne poczty zbrojnych wyprawiły się do Szląska, aby tam wierność zaprzysiądz Władysławowi i sprowadzić go do Krakowa. Bolesław wtedy bawił podobno w Czechach. Zasłyszawszy tam o zamachu na siebie, spiesznie wracał, a zebrawszy nieliczny poczet rycerstwa, napadł ciągnących rokoszanów do Szląska i zniółszy ich, dobra im pokonfiskował. A potem wyprawił się na Opolczyka i kraj jego mocno zniszczył, w odpłacie za niewdzięczność. Za jegoto bowiem interesem jeździł Bolesław do Przemysława króla czeskiego, aby odwrócić oręż Czechów od Opolskiej dzielnicy. A Władysław I w nieobecności protektora, własne jego wydrzeć mu berło zamierzał. I Przemysław wtedy do Szląska górnego wtargnął i opanował Opawskie księstwo. Jedynie Kraków winien Bolesławowi V wdzięczność, gdyż go wspaniale odbudował po drugiem spaleniu tatarskiem. Umarł w roku 1279 dnia 7 grudnia w Krakowie i tam pochowany. Dlatego nazwany Wstydliwym, że pojąwszy za żonę świętobliwą Kunegundę, córkę Beli króla węgierskiego, w czystości ją zostawił. Kunegunda w poczet świętych zaliczona. O niejto została powieść, jakoby w Wieliczce kopalnią soli odkryła. Nie jest to prawdą jednakże, albowiem kopalnia ta dawno istniała, a tylko po nawale tatarskiej lepiej ją urządzono.