XVIII.
 
ŁOKIETKOWE TUŁACTWO.

Kraków miasto stolicą już oddawna, zniszczony po łupieży tatarskiej, dźwigając Bolesław, nadał mu prawo magdeburskie, a prawie sami go też Niemcy osiedli zwabieni swobodami. Niemcy zniemczałym sprzyjali Szlązakom, miał tedy w nich Henryk pewną pomoc i wiarę. Łokietek uderzył na Szlązaków pod Krakowem i zbiwszy ich na głowę wszedł do miasta i księciem krakowskim ogłoszony został. Dał się już poznać Władysław Łokietek z niepospolitych talentów wojennych w utarczkach z Krzyżactwem i Tatarami. Ale niedługo trwała pomyślność Łokietkowa. Bo kiedy z niewielkim pocztem ludu orężnego zostawał w Krakowie, zajmując się umocnieniem miasta, a reszta wojska ścigała pogromionych Szlązakow, nadciągnął z nowemi siłami Szlązaków Henryk V, otyły książę lignicki pod Kraków. Zabierał się Władysław do obrony miasta nie wiedząc że mieszczanie, prawie sami Niemcy, zdradę