pchnięty do więzienia, próżno za znieważenie dostojeństwa klątwą bezsilną groził. Odebrał mu król oprocz tego Biecz, własną jego majętność, a Miechowitom lubo król pozwolił wrócić, utracili dobra Łętowice nazawsze. Najdłużej podkopywali tron Łokietków Krzyżacy, wszelkich oni dokładali usiłowań, aby zrzuceniem z tronu Władysława Łokietka wprawili Polskę w nowe zamieszanie, tym sposobem usiłując zatrzymać niegodziwie wydarte Polsce prowincye. Dlatego w Awinionie u papieża starali się, aby go za króla nie uznał, a Jana Luxemburczyka podburzali do praw swoich wątłych dochodzenia orężem, zapewniając mu pomoc, a swoję ziemię Pomorską i podboje w Prusach starali się sobie na spokojne posiadanie zapewnić. Uprzedził czynny Łokietek wszystkie ich zabiegi. W czasie wojen i zamieszek nieustannych w Polsce, a wreszcie skutkiem rozdzielenia państwa, zaniechano papieżowi opłacać podatku Świętopietrza. Wspomniałem o tym podatku za Kazimierza Mnicha, jakoby on był ustanowionym za uwolnienie tego królewicza od ślubów zakonnych. Zdaje się, że to podanie niejest do prawdy podobnem, to tylko jest niezawodnem, że istniał. Płaciła go Polska jako daninę na znak podległości duchownej władzy kościoła rzymskiego, jak prawie wszystkie katolickie państwa w Europie. Władysław Łokietek wznowiwszy płacenie tego podatku, znacznie go pomnożywszy, zyskał sobie papieżów w Awinionie przychylność i potwierdzenie swojej godności.
Dnia 20 stycznia 1319 roku nastąpiła uroczysta koronacya Władysława Łokietka w Krakowie, i na zawsze postanowiono odtąd koronacye królów w tej stolicy. Zaniechaniem koronacyi w Gnieźnie zapewne Władysław chciał poniżyć Wielkopolan za okazaną nieprzychylność w początkach panowania swojego" pozbawiając najgłó-