wniejsze ich miasto tak znamienitego przywileju. Łokietkowa koronacya prawdziwie dopiero wznowiła monarchią (choć po znacznych utratach), powróciła dobry byt i siły.
Jakkolwiek niezupełnie, ubezpieczył przecież granice państwa swojego Władysław z trzech stron. Krzyżacy nie mając za sobą sprawiedliwości, zatrudnieni przytem od pogan nie byli tak strasznymi dla Władysława. Jedna tylko Litwa pogańska i Tatarzy wprawiali w niespokojną obawę otwarte ich rabunkom ziemie od wschodu. Panował współcześnie Łokietkowi w Litwie Gedymin. Był to znamienity wojownik i monarcha, rozszerzone granice państwa od przodków znacznie powiększywszy, wewnętrznemi urządzeniami Litwy potęgę utrwalił. Wpadała Litwa do Polski, zabierając wiele niewolnika, trzeba było wejść z tym narodem w przymierze, aby ubezpieczyć się z tej strony. Miał Gedymin urodziwą córkę Aldonę, z nią postanowił Władysław ożenić syna Kazimierza, za najskuteczniejszy do związania przyjaźni z Litwą uważając to środek.