granice państwa na wschód posunął. W r. 1350 był zmuszonym oddać Wołyń gdy Litwa pustoszyła Małopolską w odwecie; zatrzymawszy przecie Ruś Czerwoną, jednakże w dwa lata potem, z pomocą Ludwika króla węgierskiego, powtórnie opanował Wołyń.
Z budowli co do dziś trwają, choć w większej części uszkodzone, znaczniejsze wyliczymy po kolei.
Zniszczone, jeszcze za napadu Tatarów, przedmieście krakowskie Kazimierz na nowo dźwignął i przyozdobił. Zamek krakowski rozszerzył i obwarował. Opasał murami, zamieniając na twierdze z osobnemi zamkami: Wieliczkę, Skawinę, Olkusz, Będzyn, Lelów, Sandomierz, Wiślicę, Szydłów, Radom, Opoczno, Wąwolnicę, Lublin, Kalisz, Pyzdry, Stawiszyn, Wieluń, Konin, Piotrków, Łęczycę, Płock, Inowłodz, Lwów, Sanok, Krosno, Czczew; a wybudował zamki: w Kaliszu, Poznaniu, Sandomierzu, Lublinie (dwa), we Lwowie, Pyzdrach, Sieradzu, Wieluniu, Łęczycy, Kole, Płocku, Niepołomicach, Szydło wie, Piotrkowie, Przedbożu, Brzeźnicy, Bolesławcu, Ostrzeszowie, Przemyślu, Lanckoronie, Będzynie, Lelowie, Czorsztynie, Osieku, Krzepicach, Sieciechowie, Solcu, Zawichoście, Korczynie, Koninie, Nakle, Wielonie, Międzyrzycu, Kruświcy, Złotoryi, Bydgoszczy, Sanoku, Lubaczowie, Trembowli, Haliczu, Tustanie, Opocznie, Przedeczu, Rawie, Wyszogrodzie.
Wiele z tych zamków dawniej już istniało, Kazimierz jednakże wzmocnił je lub przebudował najczęściej z drewnianych na murowane przemieniając. Bielski kronikarz utrzymuje jakoby i Ojców był przez Kazimierza założonym. (Ojców nad Prądnikiem pod Krakowem, gdzie pieczary podziemne Królewska i Ciemna).
Ufundował dwie kollegiaty, w zamku w Krakowie ŚŚ. Michała i Jerzego i dwie takie w Sandomierzu i Wiślicy.