Zbudował kościoły: w Łapszycach, Stobnicy, Szydłowie, Garwowie, Niepołomicach, Solcu, Opocznie, Korczynie na Skałce w Krakowie i szpital na Stradomiu; klasztory w Łęczycy, Piotrkowie i Nowym Korczynie. Biskupstwa lubuskie i wrocławskie przy podległości archidyecezyi poznańskiej, zwierzchnictwo swoje nad ziemiami posiadanemi przez zakon krzyżacki, utrzymał.
Oto grobowiec ostatniego Piasta, co zamyka dom zasłużony Polsce, a pamięć swoich czynów niezatartemi głoskami wypisał. Roku 1370 dnia 5 listopada, umarł Kazimierz III, pochowany w kościele katedralnym krakowskim, gdzie do dziś wspaniały grobowiec jego widzieć można. Liczył wieku lat 60 panował 37.
Przyczyną śmierci jego był nieszczęśliwy przypadek na łowach. Wyjechał był Kazimierz odwiedzić wielkopolskie prowincye, mając na zimę do Rusi Czerwonej powrócić na zabawę łowiecką. Wracał z Wielkopolski przez księstwo sieradzkie, a wstąpił do Przedborza (dziś w Radomskim okręgu, Piotrkowskim powiecie), gdzie zbudowany miał zamek i często przebywał z dworem. W dzień narodzenia Matki Boskiej dnia 8 września przyszła mu ochota polowania na jelenie. Zwrócono uwagę króla na uroczystość święta i zaniechał łowu, ale nazajutrz polując, gdy w gęstwinach uganiał się za jeleniem, spadł z konia i ranił się o pień ciężko w lewy goleń. Na prostym wozie chłopskim, wyszukanym naprędce, zawieziono go do dworca. Zbytnia otyłość i późne lata, ranę do wyleczenia trudniejszą uczyniły. Dwaj spierający się lekarze wprawili go w słabość gorszą i z tej choroby już powstać nie mógł. Zawieziony do Krakowa a więcej niesiony w lektyce, z wielką pokorą dopełnił powinności chrześcianina katolika, i dokonał życia. Imiona lęka-