XXIV.
 
LUDWIK Z DOMU ANJOU, CZYLI ANDEGAWEŃSKIEGO (*).

Ile dobrego przez ciąg czterdziestoletniego panowania Węgrom uczynił Ludwik, tyle, w dwunastoletniem panowaniu, Polsce złego uczynił. Prawdziwie ojczymowskie były jego rządy i same straty przynosiły Polsce. Całe panowanie dwunastoletnie Ludwika ciągłem tylko odznacza się usiłowaniem do zabezpieczenia następstwa dla córek w Polsce, Węgrzech i Neapolu. Zjechawszy na koronacyą do Krakowa i odwiedziwszy Wielkopolskę, powrócił do Węgier, powierzając w Polsce rządy matce swojej Łokietkównie. Byłato kobieta dumna, chciwa panowania i rządzenia absolutnego, a rniłośnica rozkoszy wszelkich. Zatopiona w dworskich uciechach, ani myślała o lo-

----------------------------
(*) Ludwików prapradziad, był Karol hrabia andegaweński, syn Ludwika VIII, króla francuzkiego, później z daru papieża Klemensa, król obojga Sycylii. Po utracie wyspy, król neapolitański r. 1232. Pradziad Ludwika Karol II, tylko królem neapolitańskim, a syn jego Karol Martel, królem węgierskim. Następnie Karol Robert, z Łokietkównej spłodził Ludwika, siostrzeńca Kazimierza Wielkiego.